Μητέρα σε ροκ ρυθμό
Μητέρα μου,
Είσαι μια κυρία,απόμακρη αριστοκρατική . Δεν είσαι η μάνα που αγκαλιάζει ,που παίρνει μέσα της τον λυγμό ,τον σπαραγμό,τον πόνο της κόρης της..Ενα τηλεφώνημα του αδελφού μου ένα βράδυ ,σαν βόλι τρύπησε την καρδιά μου.Ο λόγος ή απουσία της μάνας από την ζωή μας,η έλλειψη στοργής.Η ερημιά της απουσίας σου στις ψυχές μας,που δεν ξέρω αν ποτέ κατάλαβες.
Στο ποίημα μου το τηλεφώνημα ,είναι ένα κρύσταλλο που σπάει δυνατά σε ροκ ρυθμό που κόβει σε κομμάτια τα χρόνια,τις μέρες της ζωής μου.Δηλωτική η απουσία της μάνας.Μας έλειψες.Δεν ήταν μόνο τα ταξείδια σου μακριά με τον πατέρα,αλλά και όταν είμασταν μαζί δεν με είχες ποτέ χαϊδέψει ,σπάνια είχα από σένα ένα λόγο γλυκό,έναν έπαινο.Παντα έπρεπε να είμαι καλλίτερη,να είμαι υπόδειγμα.Μονο σαν μια κυρία σε είχα κοντά μου να μου λες πάντα πως θα έπρεπε να συμπεριφέρομαι σωστά,ευγενικά με ήθος. Ήσουν μια ωραία γυναίκα πάντα,που έμοιαζε με βασίλισσα και που δεν θα είχα ποτέ την ομορφιά σου,αλλά περηφανευόμουν πάντα για σένα που όλοι σε θαυμάζαν ,ακόμη και σε ζηλεύαν για την ομορφιά σου.
Ήσουν μια μάνα άνεμος που προσπαθούσα πάντα να αγκαλιάσω,αλλά πιάνεται ο άνεμος;όχι.Καθε φορά που προσπαθούσα να επικοινωνήσω μαζί σου ήταν σα να τολμούσα να μπω σε απόρθητο πύργο που ήταν γεμάτος με περιστέρια ,την παγερή σου ψυχή ,και έσπαγε η ψυχή μου πάνω στο μπετόν της παρουσίας σου από το οποίο ειμουν πολιορκημένη.
Μητέρα μου μεγάλωσες με σκληρή πειθαρχία,παιδί του πολέμου,όπου έσκυβες για να γυαλίσεις την μπότα του Γερμανού κατακτητή που είχε επιτάξει το πατρικό σου,είδες τις συμμαθήτριες σου να φεύγουν στο άγνωστο με το αστέρι του Δαυιδ καρφιτσωμένο στο πέτο .Εζησες με τους αποικιοκράτες ενώ γεννήθηκες στο Παρίσι και δεν είχες φανταστει ποτέ ολα αυτα.Κάπου σε συγχωρώ και μέσα μου σε αγαπώ πιο πολύ σαν μια κυρία που μου έμαθε το σωστό με αυστηρότητα,παρά σαν μαμά.
Μητέρα μου,θυμάμαι με γλύκα τις όμορφες τούρτες που μου έφτιαχνες με τα χεράκια σου και τα υπέροχα στολισμένα τραπέζια των Χριστουγέννων που μας έστρωνες με τα υπέροχα φαγητά,όλα τέλεια,ως τελειομανής που ήσουν. Μητέρα ακουμπώ στις γλυκές αναμνήσεις. Μητέρα που δεν ήσουν μάνα .Εψαχνα πάντα μια μαμά,στην γιαγιά,σε μια μεγάλη κυρία,σε μια δασκάλα. Και όμως εσένα είχα μαμά ,εσύ μου εμελλες.
Η κόρη σου,
Λόλα